Triatlon Duatlon Wetteren - Blog

Lees hier het laatste nieuws over Triatlon & Duatlon Wetteren.

Steven @ Ironman Maastricht

Geplaatst door op

Het is 7u 's morgens. Ik sta op de rechteroever van de Maas wanneer er een kanonschot weerklinkt: de vrouwelijke profs beginnen aan hun Ironman Maastricht. De start van mijn wedstrijd laat nog even op zich wachten, waardoor ik de tijd heb om mijn gedachten te laten afdwalen naar de weg die ik heb afgelegd om hier te komen.

Die weg begint ongeveer vier jaar geleden. Op dat moment was ik absoluut niet sportief. Tijdens mijn studentenjaren beperkte mijn fysieke activiteit zich grotendeels tot naar het café fietsen. Datzelfde café had mij dan weer een bierbuik bezorgd en daar wilde ik nu van af. Ik besloot om te beginnen lopen, zoals zoveel mensen uit het Gentse met een rondje Watersportbaan. Een goed halfuur deed ik over die eerste 5km, maar het luidde wel mijn eerste sportief project in: de marathon. Helaas volbracht ik dat doel al een klein jaar later. Ik gebruik het woord ''helaas'' omdat ik, achteraf bekeken, totaal onvoorbereid aan de start stond en mijn eerste marathon uitgestrompeld in plaats van uitgelopen heb. Het positieve gevolg was wel dat ik nu op zoek kon naar een nog ambitieuzer project. Je raadt het al, de Ironman, voor mij toch zowat het summum voor lange-afstandsatleten. In 2016 sloot ik me aan bij TDW: ik liep er voor het eerst intervaltrainingen, leerde "crawl" zwemmen, kocht mezelf een koersfiets... Bij mijn eerste 1/8 triathlon in Gent werd, figuurlijk, mijn handje vastgehouden om de wissels onder de knie te krijgen. Ik was meteen verknocht aan de sport en het jaar daarop volgden kwart- en halve triathlons, allemaal in functie van vandaag: mijn eerste volledige triathlon.

Er klinkt een tweede kanonschot: de agegroupers trekken zich nu op gang (in triathlontermen duidt men amateurs aan met agegroupers, dat klinkt wat minder denigrerend). Alle atleten worden beetje bij beetje in het water gelaten. Als mindere zwemmer start ik eerder achteraan maar al snel mag ik toch de Maas in: die is aangenaam warm (26°C). Dat betekent spijtig genoeg geen wetsuits toegelaten, voor mij een aderlating. Nu is er echter geen weg terug en het zwemonderdeel beschouw ik eerder als een overlevingstocht. Na 45' krijg ik het wat moeilijk: stukken crawl wissel ik af met schoolslag om wat te bekomen. Het gebrek aan lange zwemtrainingen laat zich hoe langer hoe meer voelen en ik ben meer dan opgelucht als ik na 1u40 eindelijk terug vaste grond onder mijn voeten voel.

De transitie pak ik rustig maar zonder treuzelen aan: 5 minuutjes later zit ik op mijn stalen ros (of beter carbon ros) voor een tocht van 180km door Limburg en Luik. De eerste 60km gaan over glooiende en slingerende wegen. Ik concentreer me vooral op eten/drinken, de hartslag/vermogen onder controle houden, snelheid nemen aan het begin van elke afdaling... Na een kleine 40km sta ik aan de voet van enige echte klim: de Hallembaye met stukken tot 12%. Hier kan ik niet anders dan licht in het rood te gaan, zoniet geraak ik gewoon niet boven. De vele supporters die daar staan maken het wel wat makkelijker. Na de eerste 60km bereik ik het Albertkanaal: vanaf daar is het over vlakke wegen terug naar Maastricht voor het einde van de eerste fietsronde, die ik in 2u46 afwerk. Langs het kanaal voel ik voor het eerst de warmte: bij het vertrek was het nog wat bewolkt, ondertussen heeft de middagzon het kwik al behoorlijk de hoogte in gejaagd. De hoge temperaturen spelen me wat parten in de tweede fietsronde: mijn hartslag gaat behoorlijk hoger dan voorheen en ik besluit wat gas terug te nemen. Samen met enkele sanitaire stops (blijkbaar wat te veel gedronken, nu ja: liever zo dan uitgedroogd beginnen aan het looponderdeel) zorgt dit voor een iets tragere tweede ronde (2u50). In totaal fiets ik 5u36, wat overeenkomt met een gemiddelde snelheid van 31.8 km/h

Na van de fiets te springen trek ik snel mijn loopschoenen aan om te beginnen aan het laatste onderdeel. Ik probeer niet te lang stil te staan bij het feit dat ik een volledige marathon voor de boeg heb, dat idee vind ik ook nu nog steeds onwezenlijk. Ik concentreer me op het zoeken van een realistisch tempo: de eerste twee kilometers werk ik net onder de 5'00 af. Daarna gaat het iets trager, voornamelijk omdat het af en toe wat bergop gaat en ik mijn tijd neem bij elke bevoorrading. Ondertussen geeft de thermometer 30°C aan en het is dus zaak om genoeg vocht te blijven innemen. Bij de eerste passage aan de finish loop ik nog steeds hetzelfde tempo, mijn hartslag is nauwelijks gestegen en de benen voelen prima: niks dan goede signalen. Veel lezers verwachten nu een dramatische wending in mijn relaas: een inzinking, terug rechtkrabbelen, episch afzien... Die lezers moet ik teleurstellen: mijn marathon kan je gerust saai noemen en ik hou tot het einde halsstarrig mijn begintempo vast. Getuige hiervan zijn mijn tussentijden van ronde 2, 3 en 4: 54'09, 54'07 en 54'13: veel vlakker kan je niet lopen. Wat ik dan wel nog wil beschrijven is de fantastische atmosfeer op het loopparcours. Zonder overdrijven kan ik zeggen dat er duizenden mensen zijn opgedaagd om alle atleten aan te moedigen. Er is bier, muziek en veel locals hebben tuinsproeiers bovengehaald om de deelnemers extra af te koelen. Dit enthousiasme bereikt een hoogtepunt op de Grote Markt: het parcours is daar smal afgezet met nadars zodat je bij elke passage door een zee van mensen loopt. Er zijn denk ik weinig amateursporters die zoiets mogen meemaken, En de kers op de taart is natuurlijk over de finishlijn lopen onder applaus, terwijl de speaker de zin roept die elke vezel op dat moment horen wilt: "Steven, you are an Ironman!"

De marathon werk ik uiteindelijk af in 3u36. Dit levert een totaaltijd op van 11u01'35. Dat is 95 seconden boven mijn origineel doel van 11u, maar enkel zeurpieten gaan daarover vallen. 
Al bij al was het een lange, interessante en toffe weg hiernaartoe. Een lange wedstrijd ook, die overigens prima georganiseerd was. Bovenal zal het enthousiasme van de Maastrichtenaren en andere supporters bij het lopen me nog lang bijblijven.

b2ap3_thumbnail_111_m-100834245-FT-2235_076012-19431618.JPG

Reacties

Laat uw reactie achter

Gast vrijdag, 21 september 2018