Triatlon Duatlon Wetteren - Blog

Lees hier het laatste nieuws over Triatlon & Duatlon Wetteren.

Verslag Hageland Powertriathlon Aarschot (17/7)

Geplaatst door op

Super tevreden!

Voor de eerste keer het iets langere werk voor mij. De Powertriathlon is de enige 1/3 in België met de wat bijzondere afstanden 2km zwemmen, 60km fietsen over een heuvelend, selectief parcours zoals ze het zelf omschrijven op hun website (aatt.be) en daarna nog 15km lopen op een op dezelfde wijze te omschrijven omloop.

Aan de inschrijvingen kom ik Jelle tegen. Hij doet mee aan de Plastriathlon (da\'s een 1/8e-XL, 27km fietsen). Eigenlijk om zijn vriendin te begeleiden maar die had een barst opgelopen in haar elleboog waardoor haar deelname in het water viel. Nadat ik mijn schoenen heb klaargezet in T2 ga ik naar de stopplaats van de bussen vanwaar ze ons met fiets en al naar de zwemstart zullen brengen. Ik geraak aan de praat met iemand van Ironmanagers. Na er toch al een hele tijd te hebben gestaan in de bakkende zon komt er iemand van de organisatie doodleuk zeggen dat als je meedoet aan de 1/8e je niet op de bus moet wachten want dat je dan te laat zal aankomen en dat al dat volk dat er nu staat toch niet op de laatste bus geraakt. Dan maar de verplaatsing van 11km met de fiets gemaakt samen met de Ironmanager.

Als ik mijn fiets aan het klaarzetten ben in T1 komt Jelle al uit het water. Ik moedig hem aan maar hij roept dat hij weer een slag op zijn oog heeft gekregen tijdens het zwemmen. Als zijn vriendin en hij ooit kinderen hebben, kunnen ze een familie-abonnement nemen op de spoed. ;-) 

Aan de zwemstart kom ik Tom VR tegen die op z\'n gemakje in het gras zit. We hebben beide geen supporters mee dus keuvelen we wat met elkaar. Ik zie dat je kan inzwemmen en ik maak daar dankbaar gebruik van. Het water is redelijk fris dus een wetsuit is gerechtvaardigd maar het is toch zalig zwemmen. Je ziet wel geen steek want het is zo bruin als iets.

Een beetje daarna worden we uit het water geroepen voor de briefing en de start. Ruim 250 mannen en vrouwen door elkaar voor twee ronden met halverwege een Australian exit in het water. Ik vertrek rustig en na enkele 100-en meters zie ik een kans om mij rechts te leggen zodat ik geen last meer heb van de rest. Na 1 ronde slaag ik er in om mij vast te zwemmen achter de boei tussen een houten staketsel. Ik kan niet terug want andere atleten zijn mij gevolgd. Er dan maar over klimmen. Ik kan al bij al een stabiel tempo zwemmen al heb ik het gevoel dat ik weinig zwemmers inhaal en dat ik zelf op het einde nog door een handvol wordt ingehaald.

De wissel in T1 is nooit een sterk onderdeel van mij en als mijn zak dan nog omvalt en half leegkiepert kan je mij luid horen vloeken. Ik geraak wel vlot in mijn pedalen en dat levert deze mooie foto op.

b2ap3_thumbnail_13710709_848045751996128_1051664251798162003_o.jpg
Al wie dat mij volgen wil zal wreed hard moeten lopen fietsen

De eerste 11km zijn vlak langs de Demer en ik vlam een puike 41km/u, al enkele snellere zwemmers inhalend. Na die aanloopstrook houdt het vlakke op en begint het Hageland. 3 lokale ronden van 16km door de heuvels van Aarschot en Rillaar. De eerste twee ronden gaan heel goed. Tot dan rijden er twee andere in mijn gezelschap en springen we geregeld op rechtmatige afstand haasje over. Maar als ik in de derde ronde op een stuk bergop word opgehouden door Karolien Weuts (op dat moment de eerste vrouw in wedstrijd) en een mannelijke wieltjeszuiger (de enige die ik gezien heb die zo opvallend aan het stayeren was) verlies ik de aansluiting met mijn metgezellen. Als ik boven kom, merk ik dat er al een sérieus gat geslagen is. Ik probeer dit dicht te rijden en op de volgende bergop merk ik dat ik er bijna ben maar daarna op het dalende en vlakke wordt het gat weer groter. Ik heb mijn beste pijlen verschoten en er moet nog gelopen worden dus ik consolideer een beetje.
In de uitslag blijkt dat ik voor de tweede wedstrijd op rij plaatsen win met het fietsen waar ik in verleden steevast er een pak verloor. De trainingen beginnen dus vruchten af te werpen.

Weer een bliksemwissel in T2 dankzij de veters. ;-)
Spijtig dat je daar niets van merkt in de tussentijden want ze hadden enkel een mat gelegd na het zwemmen en na de T2 (die enorm lang was want er waren in totaal 500 deelnemers en trio\'s verspreid over drie wedstrijden die allemaal hun fiets moesten kwijt geraken) dus beide wissels zijn bij de fietstijd geteld.

Ik had het loopparcours enkele weken ervoor verkend en ik wist dat het niet van de poes was (drie keer twee steile hellingen) maar ik hoopte toch dat ik dezelfde tijd (1u05) zou kunnen lopen in de wedstrijd. Achteraf gezien heb ik iets sneller gelopen per km maar tijdens de verkenning had ik tweemaal het park afgesneden en dat scheelde toch 800m in totaal.
De eerste ronde haalde ik nog een mooi gemiddelde maar na de tweede beklimming waren mijn benen al zo verzuurd dat ik op het hoogste punt een fractie van een seconde letterlijk stil stond. Ik ben fier dat ik kan zeggen dat ik niet gestapt heb - wat een boel andere deelnemers wel deden - maar of je tegen 9km/u een berg opstrompelen semantisch gezien lopen mag noemen, dat weet ik ook niet.
Tijdens de tweede keer door het park word ik opnieuw ingehaald door Karolien. Aan het begin van de derde ronde vlamt Elise Scheerens mij voorbij aan een tempo dat ik niet had kunnen lopen, had ik enkel die 15km moeten doen. Ze zal Karolien nog inhalen en de wedstrijd winnen.
Uiteindelijk kom ik na 1u08 binnen met een 40e looptijd die me ook de 40e plaats algemeen oplevert en zodoende ... (zie begin van het artikel).

Een beetje later komt Tom over de meet die ook geweldig content is met zijn prestatie en zo de teleurstelling van Oudenaarde (zijn woorden) wegspoelt. Zoals het een goede triatleet betaamt analyseren we daarna heel onze wedstrijd. Wanneer we onze chip inleveren krijgen we een bonnetje voor een ijsje. Eén met vanille en één met stracciatella en de twee ouw mannen zetten zich op de grond. Als de hoorntjes op zijn geraken we ook terug weer recht maar merkelijk minder fluks dan enkele uren ervoor.

Dit is een puike organisatie! Enorm veel vrijwilligers staan klaar om tijdens het fietsen bidons water en sportdrank, en tijdens het lopen sponzen, water en cola aan te reiken én om de atleten aan te moedigen. Ook de aankomstzone is goed georganiseerd met alles wat uw lichaam nodig heeft na zo een inspanning (water, sportdrank, enorm veel fruit, cake, wafels, snoep,...) 

Dit is een wedstrijd die de moeite waard is om nog eens te doen.
Ik had voor mezelf gezegd dat als dit meeviel ik me zou inschrijven voor de Halve van Damme. Ik moet het misschien maar doen. 

b2ap3_thumbnail_13691098_848058278661542_2223627764755400407_o.jpg

b2ap3_thumbnail_13708373_848050628662307_3741793498213274664_o.jpg

b2ap3_thumbnail_13667805_848066951994008_6380553295403267661_o.jpg

b2ap3_thumbnail_13717416_848068795327157_4765429834068841243_o.jpg

Reacties

  • Gast
    Tom VR maandag, 15 augustus 2016

    Leuk verslag Tom, net als de wedstrijd zou ik dit niet beter kunnen! ;)

Laat uw reactie achter

Gast donderdag, 16 augustus 2018