Triatlon Duatlon Wetteren - Blog

Lees hier het laatste nieuws over Triatlon & Duatlon Wetteren.

Verslag watermolentriatlon Hamme (14/6)

Geplaatst door op

(Zoals beloofd aan Gijs schrijf ik het verslag)

Hamme, 14 juni, dubbel gevoel achteraf

Een triatlon die start om 11u,... beetje raar vind ik wel. Je moet dus redelijk vroeg vertrekken als je niet echt in de buurt woont. Deed ik er ook nog langer over dan ik eerst had ingeschat maar ik kwam voldoende op tijd aan om alles rustig te regelen. Ik kon dicht bij het secretariaat parkeren en nadat ik ingeschreven was, reden Gijs en ik samen naar de zwemstart. Daar kwamen we ook Jelle tegen die, twee weken na een lichte hersenschudding opgelopen tijdens de Ros Beiaardtriatlon in Dendermonde, toch aan de start staat. Ik vind het zeer heldhaftig of geweldig zot (ik ben er nog niet uit welke van de twee gevoelens primeert ;-)).

De zon gaf al lekker van katoen en toen de start voor onbepaalde tijd uitgesteld bleek, zochten alle atleten, ondertussen al allemaal aan het puffen in hun wetsuit, verkoeling in de schaduw. Uiteindelijk een half uur later, toen een vermiste seingever eindelijk op zijn of haar plaats stond ergens op het parcours, mocht er gestart worden van de politie: eerst de vrouwen en vijf minuten later de mannen. Het water was lekker fris en alhoewel vrij ondoorzichtig was het toch plezierig zwemmen. Niet al te veel deelnemers aan de start en ruim voldoende plaats in de Oude Durme. Na 1250m of 1350m (als iemand de juiste afstand kent, wat voor alle drie de disciplines geldt, vul gerust aan) komt Gijs als 5e, ik als 17e (21e overall) en Jelle als 66e man uit het water. 

Na een rustige wissel de fiets op en daar stond Benny mij al aan te moedigen. Ik rijd met veel moeite naar de twee deelnemers voor mij en tijdens de eerste ronde rapen we enkele voorliggers op maar komen ook enkele hardrijders aansluiten. Zo hebben we al snel een uitgebreide groep die naar mijn normen oerend hard doorvlamt. Na één ronde vraag ik me af hoe lang ik er nog ga kunnen blijven aanhangen. Een halve ronde verder schat ik een bocht verkeerd in en beland ik in de berm. Voet aan de grond en de vogels zijn gaan vliegen. Godverdomme, niemand achter mij dus Bredene all over again. Handen in de beugels en proberen alleen zo hard mogelijk te rijden. Op het einde van de tweede ronde komen er twee over mij. Ik probeer aan te pikken maar ze gaan te snel. Allez, toch ene want de andere blijft zo een 100 meter voor mij hangen. Aan het begin van de laatste (halve) ronde kan ik bij hem aansluiten en we proberen om met twee continu af te wisselen. Op ongeveer 6km van de wisselzone komen er twee anderen over ons heen. Ik probeer aan te sluiten en dat lukt. Bij mijn kompaan is de kracht op. De twee porren mij aan om over te pakken maar bij mij is het vet al lang van de soep. Eén rijdt de allerlaatste kilometers nog een beetje van ons weg. Ik laat die voor mij ook met enkele seconden voorsprong de wisselzone inrijden, kwestie van erkentelijk te zijn dat ik in zijn wiel mocht hangen. Overall 11 plaatsen verloren tijdens het fietsen. Gevoel na het fietsen was echt rot. Ik voelde me serieus vermoeid, iets wat ik de voorgaande wedstrijden nog niet zo erg had meegemaakt.

Ik zit even in de verkeerde rij in de wisselzone maar vind dan toch mijn schoenen en dus kan ik aan het lopen beginnen. Ik zie slechts één iemand voor mij lopen en ik heb het gevoel dat we ongeveer even hard lopen. Na enkele kilometers zal blijken dat hij toch net iets harder loopt dan ik. Ik heb echt een klotegevoel tijdens het lopen. Ik kan mijn snelheid van anders niet halen en laat dat ook elke keer aan Benny merken als hij mij moed inroept. Ik denk dat ik op drie loopronden niemand inhaal die voor mij vertrokken is en tijdens de laatste ronde, net nadat ik gedubbeld word door de latere winnaar, moet ik ook nog even stoppen om mijn veter terug vast te maken. Ik pers er op het einde nog een klein spurtje uit (waarom eigenlijk?) en zie op de monitor dat ik 24e ben geworden. Best wel ontgoocheld, zeker na mijn mooie plaats in Bredene. In de finale uitslag zal blijken dat ik toch nog 7 plaatsen teruggewonnen heb tijdens het lopen, mede dankzij drie opgevers.

Gijs en Jelle staan al helemaal uitgerust aan de finish. Gijs omdat hij superknap 4e overall en eerste streekatleet is geworden. Jelle omdat hij na het fietsen gestopt is omdat hij toch nog teveel last ondervond.

Na wat nagepraat te hebben ben ik wel geïnteresseerd in de algemene uitslag omdat ik dit jaar al enkele keren dicht bij het podium was geweest in de categorie van de al iets oudere mannen aka H40. Ik wrijf toch mijn ogen uit als ik zie dat ik 3e in mijn age group ben geworden en ik dus op het podium mag. Voor alle zekerheid ga ik drie keer naar de uitslag kijken. Je zal daar maar het podium opspringen om dan vast te stellen dat je u onsterfelijk belachelijk maakt.

Uiteindelijk is er niemand aanwezig die ik ken die dit moment mee beleeft en tot op vandaag blijken er ook geen bewijzen van te bestaan (enkel van de toppers en van de overall podia staan er foto\'s op het web), dus ik zal het waarschijnlijk allemaal gedroomd hebben.

Maar Gijs en ik zijn wel op tv geweest: 
http://www.tvoost.be/nieuws/veramme-wint-watermolentriatlon-9533
(na 0:33 zie je mijn rug voorbij flitsen tijdens het fietsen en Gijs komt binnen op 1:12). 

Voor de statistieken: 127 individuele deelnemers
- Gijs: 4e
- Tom: 24e
- Jelle: DNF

b2ap3_thumbnail_13362_950255665031702_4542136128339805201_n.jpg

b2ap3_thumbnail_20150614-344_hamme2015.jpg

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft

Laat uw reactie achter

Gast zaterdag, 26 mei 2018